Biopsja mammotomiczna

MAMMOTOMICZNA BIOPSJA PIERSI jest jedną z najnowocześniejszych metod pobierania wycinków z piersi. System składa się z urządzenia wytwarzającego próżnie oraz 3 mm igły zawierającej mechanizm rotacyjny. W odróżnieniu od biopsji cienko- i gruboigłowej w biopsji mammotomicznej wystarcza pojedyncze wkłucie, ponieważ dzięki rotacji igły wokół własnej osi można pobrać odpowiednią ilość tkanki w postaci wielu wycinków z dowolnego miejsca wokół igły biopsyjnej. 
Biopsję mammotomiczną wykonuje się w połączeniu z dwoma uzupełniającymi się systemami obrazowymi - mammografią cyfrową w postaci tzw. stołu stereotaktycznego oraz w obrazowaniu USG.

Biopsja Mammotomiczna nie wymaga zakładania szwów i pozostawia jedynie niewielką 3 mm bliznę. Przeprowadzenie zabiegu nie wymaga hospitalizacji.

CEL BADANIA
Precyzyjna metoda diagnostyki zmian w gruczole piersiowym polegająca  na pobraniu wycinków podejrzanej tkanki do bardzo dokładnego badania pod mikroskopem (badanie histopatologiczne) i dodatkowo wykorzystywana do usuwania małych zmian w całości wraz z marginesem.

WSKAZANIA DO WYKONANIA BADANIA 
Biopsję mammotomiczną wykonuje się głównie w przypadku uwidocznienia (w mammografii lub USG) bardzo małych, podejrzanych zmian, nieprzekraczających 1 cm i niewyczuwalnych podczas badania palpacyjnego.

SPOSÓB PRZYGOTOWANIA DO BADANIA
Pacjentka nie musi być specjalnie przygotowana do badania.
 
BADANIA WSTĘPNE- POPRZEDZAJĄCE
Badanie bardzo często poprzedzone jest badaniem mammograficznych i lub usg piersi i wyniki tych badań należy dostarczyć przed biopsją.
 
PRZEBIEG BADANIA - Biopsja mammotomiczna pod kontrolą usg.
Badanie odbywa się w pozycji leżącej. Najpierw za pomocą głowicy ultrasonograficznej w pozycji leżącej na plecach zostaje uwidoczniona radiologicznie zmiana w obrębie piersi. Po dezynfekcji miejsca wkłucia i miejscowym znieczuleniu zostaję wprowadzona do zmiany igła biopsyjna mammotomiczna. Igła, posiada specjalne wycięcie, i znajduje się blisko zmiany Następnie połączony z igłą mammotom uruchamia mechanizm rotacyjny znajdujący się wewnątrz igły i system próżniowy, który wciąga fragment zmiany do wewnątrz wycięcia igły, pobierając zmienioną tkankę i odprowadzając ją na zewnątrz go do specjalnego pojemnika. Uzyskany materiał biopsyjny jest przekazywany do badania histopatologicznego. Lekarz badający obraca igłę biopsyjną w nowe położenie i dokonuje nowego pobrania tkanki. W ten sposób można pobrać tkankę z dowolnego miejsca wokół igły biopsyjnej bez konieczności ponownego nakłuwania piersi. Lekarz, bezpośrednio na ekranie monitora usg obserwuje cały proces pobierania zmiany.

Schematyczny przebieg pobierania zmiany.

Krok 1

Igła mammotomiczna zawiera specjalne nacięcie, które badający umiejscawia bezpośrednio w okolicy zmiany. Dotyczy to zarówno systemu mammotomicznego używanego w obrazowaniu stereotaktycznym, jak i pod kontrolą USG.

 

Krok 2 

Dzięki unikalnemu systemowi podciśnienia badana tkanka jest wprowadzana do wewnątrz nacięcia igły mammotomicznej.

 

Krok 3

Wewnątrz igły przesuwa się specjalny mechanizm rotacyjny, który wycina tkankę znajdującą się w igle.

 

Krok 4

Po wycięciu fragmentu tkanki rotacja wewnątrz igły jest zatrzymana.

 

Krok 5 

 

Mechanizm rotacyjny wraca do swojego poprzedniego położenia, a system podciśnieniowy przenosi pobraną tkankę na zewnątrz. Badający może teraz obrócić igłę mammotomiczną w dowolne miejsce wokół osi i pobierać dalsze fragmenty zmian.

 

Krok 6

 

W miejsce, gdzie pobrano zmianę, można wprowadzić klips tytanowy (MICROMARK Tissue Marker), aby dokładnie oznaczyć miejsce pobrania tkanki do dalszej kontroli

Poniżej na filmie zaprezentowano przebieg zabiegu biopsji mammotomicznej

 

 

 

CZAS BADANIA 
Biopsja Mammotomiczna, zarówno w stereotaksji jak i pod kontrolą USG nie trwa zwykle dłużej niż 20-30 minut.
 
WAŻNE INFORMACJE 
PRZED BADANIEM
Pacjentka musi zgłosić personelowi pracowni ważne informacje dotyczące swojego stanu zdrowia:

  • poinformować o zaburzeniach krzepnięcia krwi,
  • poinformować o zażywaniu leków przeciwkrzepliwych,
  • poinformować o uczuleniach na środki farmaceutyczne czy znieczulające,
  • poinformować o tendencjach do nadmiernego gojenia ran (tzw. keloid),
  • poinformować o tendencjach do omdleń lub dużych zmian ciśnienia krwi,
  • poinformować o występującej cukrzycy,
  • poinformować o zapaleniu wątroby lub zakażenie wirusem HIV,
  • poinformować o ciąży.

PO BADANIU 

  • po badaniu pacjentka ma założony jedynie plaster i opatrunek uciskowy na piersi wraz z kompresem chłodzącym, który zdejmuje się po 1 dobie,
  • należy unikać mycia rany mydłem przez 3 dni,
  • pacjentka po badaniu powinna nosić obcisły biustonosz,
  • w kolejnych 3 dniach po badaniu powinno unikać się dużego wysiłku fizycznego (np. tenis, sauna...),
  • anestetyk miejscowy zastosowany do znieczulenia może wydłużać czas reakcji i zmniejszać zdolność prowadzenia pojazdem, dlatego nie powinno się prowadzić samochodów ani nie pracować przy jakichkolwiek niebezpiecznych maszynach do 2 godzin po badaniu,
  • pacjentka po zabiegu może wrócić do zwykłej aktywności,
  • w wypadku wystąpienia krwawień późnych, bólu lub innych powikłań, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. 

MOŻLIWE POWIKŁANIA PO BADANIU
Powikłania zdarzają się bardzo rzadko!: 

  • krwiaki i łagodne bóle w miejscu wkłucia, które z reguły nie wymagają leczenia,
  • niezmiernie rzadko pojawiają się obfite krwawienia wymagające interwencji chirurgicznej,
  • zaburzenia gojenia, infekcje, nadmierne gojenie (tzw. keloid) w miejscu wkłucia,
  • zaburzenia ze strony układu krążenia (omdlenie),
  • reakcje alergiczne jak też zaburzenia układu sercowo-naczyniowego spowodowane anestetykiem lokalnym,
  • wyjątkowo rzadko może dojść podczas biopsji pod kontrolą USG do przebicia do jamy opłucnej z następową odmą.